ακομη και στα απόβλητα της ΕΑΒ βρηκαν Εξασθενες χρώμιο Ερώτηση προς τους Υπουργούς Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Τίνα Μπιρμπίλη και Εθνικής Άμυνας κ. Ευάγγελο Βενιζέλο με θέμα τις συγκεντρώσεις του καρκινογόνου εξασθενούς χρωμίου στα

ακομη και στα απόβλητα της ΕΑΒ βρηκαν Εξασθενες χρώμιο

Ερώτηση προς τους Υπουργούς Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Τίνα Μπιρμπίλη και Εθνικής Άμυνας κ. Ευάγγελο Βενιζέλο με θέμα τις συγκεντρώσεις του καρκινογόνου εξασθενούς χρωμίου στα υγρά απόβλητα της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας ΕΑΒ, κατέθεσε ο Βουλευτής Αττικής και Αναπληρωτής Τομεάρχης Περιβάλλοντος της Νέας Δημοκρατίας κύριος Νίκος Καντερές.

Στην ερώτηση του, ο κύριος Καντερές επισήμανε ότι: «σε πρόσφατο έλεγχο που πραγματοποίησαν επιθεωρητές περιβάλλοντος του Υπουργείου ΠΕΚΑ διαπιστώθηκε, ότι τα υγρά απόβλητα που ρίχνει η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία στην περιοχή του Aσωπού ποταμού, περιέχουν μεταξύ άλλων βαρέων μετάλλων πολύ μεγάλες ποσότητες του καρκινογόνου εξασθενούς χρωμίου. Όπως ενημερώθηκα, η ΕΑΒ αρνήθηκε να συνεργαστεί πλήρως με τους επιθεωρητές περιβάλλοντος επικαλούμενη «εθνικό συμφέρον», ενώ παράλληλα δημιουργήθηκε αντιπαράθεση των υπουργείων Εθνικής Άμυνας και Περιβάλλοντος, καθώς το πρώτο ζητά να εξαιρεθεί η EAB από την περιβαλλοντική νομοθεσία.
Γεγονός παραμένει, ότι η ΕΑΒ, επικαλούμενη την κρισιμότητα του ρόλου και των δραστηριοτήτων της, αλλά και τα συμβόλαια συντήρησης αεροσκαφών με το NATO, εδώ και χρόνια παραβιάζει την περιβαλλοντική νομοθεσία, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τη δημόσια υγεία. Χαρακτηριστικά αναφέρω δημοσιεύματα που επισημαίνουν, ότι η EAB έχει αναλάβει από την αμερικάνικη εταιρεία Lockheed Martin, που κατασκευάζει τα F 16, έργο συντήρησης (αφαίρεση βαφής και επιχρωμίωση) πολεμικών αεροσκαφών F16, όταν καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα δεν δέχτηκε να γίνουν αυτές οι εργασίες στο έδαφός της. Στο παρελθόν, παρόμοιες εργασίες γίνονταν στις HΠA και είχαν σαν αποτέλεσμα τεράστιες περιβαλλοντικές καταστροφές με βασικό υπαίτιο το εξασθενές χρώμιο.
Λαμβάνοντας υπόψη, ότι ο εντοπισμός εξασθενούς χρωμίου στα υγρά απόβλητα μίας δημόσιας επιχείρησης, δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους για την δημόσια υγεία, ρώτησα τους συναρμόδιους Υπουργούς, τι πρόστιμα έχουν επιβληθεί στην ΕΑΒ για την διαπιστωμένη ρύπανση του περιβάλλοντος, και αν η ΕΑΒ διαθέτει Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων και άδεια διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων. Επίσης ζήτησα να ενημερωθώ αν ισχύει, ότι το Υπουργείο Αμύνης ζητά, είτε άμεσα είτε έμμεσα, την εξαίρεση της ΕΑΒ από τους περιορισμούς της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και αν όντως η EAB έχει αναλάβει το έργο συντήρησης (αφαίρεση βαφής και επιχρωμίωση) πολεμικών αεροσκαφών F16, όταν καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα δεν δέχτηκε να γίνουν αυτές οι εργασίες στο έδαφός της. Αναμένω τις απαντήσεις της Κυβέρνησης, για να διαπιστώσω, κατά πόσο τηρείται η περιβαλλοντική νομοθεσία στην περίπτωση της ΕΑΒ».


apo PLANITIS GI

ΣΥΣΤΗΜΑ-ΑΝΑΣΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΑΠΟ ΤΑ ΥΓΡΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ ΤΩΝ ΕΛΑΙΟΤΡΙΒΕΙΩΝ

Εξατμίζουν τον «κατσίγαρο»

Ενα νέο εξελιγμένο σύστημα εξάτμισης υγρών αποβλήτων ελαιοτριβείων, αποτέλεσμα έρευνας χρόνων, παρουσίασε η λεσβιακών συμφερόντων εταιρεία «Τεχναγρομηχανική Ltd» στις εγκαταστάσεις της στην περιοχή Λαρισαίες Πέτρες της Λέσβου, δίνοντας προοπτική ανάσας στο περιβάλλον από την επιβάρυνση που έχει ειδικά στις ελαιοπαραγωγούς περιοχές από τα απόβλητα, γνωστά σαν «κατσίγαρος».

Το σύστημα που παρουσίασε η λεσβιακή εταιρεία «Τεχναγρομηχανική Ltd» Ας σημειωθεί ότι στο σύστημα αυτό το καύσιμο που χρησιμοποιείται είναι το ξύλο της πυρήνας της ελιάς, κάτι που μειώνει το κόστος του απαιτούμενου καυσίμου για τη λειτουργία του, οπότε και η όλη προσπάθεια καθίσταται φιλική στο περιβάλλον.
Ολος ο σχεδιασμός και η επιλογή των υλικών έγιναν στη Μυτιλήνη. Στις ερευνητικές προσπάθειες δε που έγιναν πολύ σημαντική ήταν η συμβολή στελεχών του Τμήματος Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
Σύμφωνα με την παρουσίαση που έγινε από τον πρόεδρο της εταιρείας Στρατή Γόμο, το νέο σύστημα αποτελείται από έναν αυτοτροφοδοτούμενο με πυρηνόξυλο καυστήρα, ο οποίος βρίσκεται μέσα στη δεξαμενή αποθήκευσης του υγρού αποβλήτου προς εξάτμιση. Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται η άμεση εναλλαγή των τοιχωμάτων του καυστήρα και του απόβλητου. Τα καυσαέρια στην πορεία προς την έξοδό τους στην ατμόσφαιρα διοχετεύουν μεγάλο μέρος της θερμότητάς τους σε ένα σύμπλεγμα σωληνώσεων μέσα στο οποίο ρέει το υγρό απόβλητο προς εξάτμιση. Με τον τρόπο αυτό αξιοποιείται η θερμότητα των καυσαερίων και μειώνεται η αναγκαία καύσιμη ύλη.
Πριν τα υγρά απόβλητα οδηγηθούν στον καυστήρα για να εξατμιστούν, περνούν από μια δεξαμένη στην οποία υπάρχει ένα ειδικό ελαιόφιλο προσροφητικό υλικό, το οποίο εγκλωβίζει οποιαδήποτε υπολείμματα ελαιοπεριεκτικότητας υπάρχουν σ' αυτό. Ετσι ώστε στον καυστήρα να πηγαίνει για εξάτμιση μόνο νερό.
Η λειτουργία του όλου συστήματος ελέγχεται από ηλεκτρονικά συστήματα επιτηρητών στάθμης, πίεσης και θερμοκρασίας του υγρού μέσα στη δεξαμενή εξάτμισης, όπως επίσης και θερμοκρασίας θαλάμου καύσης.
Το σύστημα εξάτμισης δίνει τη δυνατότητα να σταματήσει η λειτουργία του λέβητα του ελαιοτριβείου, αφού με τον ατμό που παράγεται υπερκαλύπτονται όλες οι ανάγκες ζεστών νερών που χρειάζεται το ελαιοτριβείο. Η ισχύς του συστήματος είναι 9 KW, η κατανάλωση πυρήνα ανέρχεται στα 140 ώς 200 κιλά την ώρα και στο διάστημα αυτό μπορεί να εξατμίσει 2.400 λίτρα υγρών αποβλήτων. *

Του ΣΤΡΑΤΗ ΜΠΑΛΑΣΚΑ
Πηγη : enet.gr

Tι γίνεται με τα επικίνδυνα απόβλητα;

 

Tι γίνεται με τα επικίνδυνα απόβλητα;

Ένα κομμάτι της διαχείρισης των αποβλήτων είναι και η διαχείριση των επικίνδυνων αποβλήτων (ΕΠ.ΑΠ) όπως αυτά προσδιορίζονται από την εθνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Σύμφωνα με την απόφαση 94/3/ΕΚ της Επιτροπής το 1993 καθιερώθηκε ο Ευρωπαϊκός Κατάλογος Αποβλήτων (ΕΚΑ) ο οποίος βέβαια έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί αρκετές φορές μέχρι σήμερα. Με τον κατάλογο αυτό όλα τα απόβλητα κατατάσσονται σε είκοσι (20) ευρείες κατηγορίες και 645 ειδικότερους τύπους. Η κάθε κατηγορία περιλαμβάνει και τα λεγόμενα επικίνδυνα απόβλητα τα οποία πρέπει να τυγχάνουν ειδικής επεξεργασίας και διάθεσης (σημειώνονται με αστερίσκο). Η ευθύνη για τη διαχείριση των επικίνδυνων αυτών αποβλήτων καθώς και το κόστος, επιβαρύνει τον κάτοχο του απόβλητου.

Τι εννοούμε όταν λέμε επικίνδυνα απόβλητα;

Με τον όρο επικίνδυνα απόβλητα (ΕΠ.ΑΠ) εννοούμε εκείνα τα απόβλητα που περιέχουν ουσίες που χαρακτηρίζονται ως τοξικές, εκρηκτικές, εύφλεκτες, καρκινογόνες, ραδιενεργές, ερεθιστικές και μεταλλαξιογόνες καθώς και κάθε ουσία που μπορεί να προκαλέσει αλλοιώσεις στα νερά (επιφανειακά ή υπόγεια), τον αέρα ή το έδαφος.

Οι πλέον σημαντικές κατηγορίες επικίνδυνων αποβλήτων είναι:

· Τα νοσοκομειακά απόβλητα

· Τα χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια

· Οι συσσωρευτές μολύβδου και οι ηλεκτρικές στήλες

· Τα πολυχλωροδιφαινύλια και πολυχλωροτριφαινύλια ( PCB / PCT )

· Τα βιομηχανικά απόβλητα (κυρίως από τους κλάδους της μεταλλουργίας, της διύλισης του αργού πετρελαίου και της παραγωγής χημικών προϊόντων και λιπασμάτων)

Για την προσωρινή αντιμετώπιση του υφιστάμενου προβλήματος διαχείρισης των ΕΠ.ΑΠ, οι παραγωγοί ή οι κάτοχοι τους οφείλουν να προβαίνουν στις προβλεπόμενες από τη νομοθεσία ενέργειες για να τους χορηγηθεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες άδεια προσωρινής αποθήκευσης, κυρίως στους χώρους των εργοστασίων ή σε άλλους κατάλληλους χώρους όπου λαμβάνονται τα αναγκαία μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος. Το βασικό νομοθέτημα που καθορίζει τη διαχείριση των ΕΠ.ΑΠ είναι η ΟΔΗΓΙΑ 91 / 689 / ΕΟΚ για «Επικίνδυνα Απόβλητα» του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 1991 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (EEL 377 / 20 / 31.12.91).

Δημοτικά απόβλητα

Να σημειωθεί ότι από τα 20 παραπάνω κατηγορίες μόνο μία (1) είναι τα δημοτικά απόβλητα. Τα περισσότερα από τα δημοτικά απόβλητα διαχειρίζονται από τους δήμους όμως ανάμεσα σε αυτά υπάρχουν και αρκετά επικίνδυνα τα οποία και αυτά είναι ευθύνη του εκάστοτε κατόχου να τα διαθέτει με ασφάλεια. Σύμφωνα λοιπόν με την πρόβλεψη της νομοθεσίας για όλα τα επικίνδυνα απόβλητα, ακόμα και τα δημοτικά, ο κάτοχος θα πρέπει να έρχεται σε επαφή με μια αδειοδοτημένη επιχείρηση διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων που υπάρχουν στη χώρα μας αλλά και στο νησί μας, η οποία θα φροντίσει για την ασφαλή διάθεση των αποβλήτων.

Οι βασικές αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Οι βασικές αρχές της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά το Περιβάλλον είναι:

 η αρχή της προφύλαξης

 η αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει»

 η αρχή της πρόληψης σύμφωνα   με την οποία η παραγωγή αποβλήτων πρέπει να μειωθεί και

 η αρχή της εγγύτητας σύμφωνα με την οποία τα απόβλητα θα πρέπει να διατίθενται κοντά στο σημείο παραγωγής.

Τι γίνεται στην πραγματικότητα

Στη χώρα μας υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός ρυπασμένων χώρων είτε εξαιτίας της ανεξέλεγκτης διάθεσης ΕΠ.ΑΠ είτε εξαιτίας των κατάλοιπων σε περιοχές με μεταλλευτικές δραστηριότητες, αποθήκευσης πετρελαιοειδών κλπ. Πολλά απόβλητα δηλαδή διατίθενται ανεξέλεγκτα ή καταλήγουν σε οργανωμένες ή πρόχειρες χωματερές (οι οποίες ακόμα λειτουργούν, παράνομα βέβαια, και στο νησί μας) ή σε χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων (ΧΥΤΑ).   Το πρόβλημα επιτείνεται από τις ελλείψεις του νομοθετικού πλαισίου. Στην πραγματικότητα δηλαδή λίγες είναι οι επιχειρήσεις και επαγγελματίες που φροντίζουν για την ασφαλή διάθεση των επικίνδυνων αποβλήτων τους. Οι περισσότεροι «βολεύονται» με το να τα απορρίπτουν με τα υπόλοιπα αστικά απορρίμματα ή να τα διαθέτουν ανεξέλεγκτα.

Στο νησί μας τα κυριότερα επικίνδυνα απόβλητα φαίνεται να είναι τα νοσοκομειακά και άλλα απόβλητα από την περίθαλψη ανθρώπων και ζώων, τα φάρμακα, τα φυτοφάρμακα, χρώματα και άλλες ουσίες από τις κατασκευές, οικιακές συσκευές που δεν ανακυκλώνονται και περιέχουν επικίνδυνες ουσίες ,  τα ορυκτέλαια και άλλα υλικά από συνεργεία, οι λάμπες που περιέχουν υδράργυρο, οι συσσωρευτές και οι ηλεκτρικές στήλες. Παρόλο που για αρκετά από αυτά υπάρχουν συστήματα διαχείρισης φαίνεται ότι δεν υπάρχει συμμόρφωση ούτε βέβαια ο σχετικός έλεγχος. Να θυμίσουμε εδώ ότι οι εργαζόμενοι στο ΧΥΤΑ απευθύνθηκαν στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών επειδή το Νοσοκομείο Ρόδου διέθετε εκεί τα επικίνδυνά του απόβλητα.

Δυστυχώς αυτά θεωρούνται από κάποιους λεπτομέρειες μιας και ακόμα δεν μπορεί να γίνει καν σωστή διαχείριση των δημοτικών μη επικίνδυνων αποβλήτων. Η σύσταση του Φορέα Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΦΟ.Δι.Σ.Α.) καθυστερεί αφού δεν έχουν ληφθεί ακόμα αποφάσεις από όλα τα δημοτικά συμβούλια του νησιού, ο ΧΥΤΑ Ν. Ρόδου δεν προβλέπεται να κατασκευάζεται σύντομα, ο ΧΥΤΑ Βορείου Τριγώνου σε περίπου 11 μήνες θα κλείσει,  οι χωματερές εξακολουθούν να λειτουργούν παράνομα και η ανακύκλωση για τα οικιακά απορρίμματα αποτελεί ακόμα όνειρο παρά τις όποιες σπασμωδικές ενέργειες.

Έρευνα – Κείμενο:

Δημήτρης Γρηγοριάδης

Με μεγάλη συμμετοχή και επιτυχία έγινε η συνάντηση των φορέων και πολιτών που ενεργοποιούνται σε θέματα, περιβάλλοντος και εθελοντισμού την Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου στα γραφεία του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου.

Στη συνάντηση συμμετείχαν εκπρόσωποι των παρακάτω φορέων και οργανώσεων:

Νομική διαδικασία κατά της Ελλάδας για ρύπανση κατ εξακολούθηση του ποταμού Ασωπού

Ο Επίτροπος Περιβάλλοντος της Ε.Ε., Γιάνες Ποτότσνικ, απαντώντας σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., Νίκου Χουντή, για την πολυετή ρύπανση του Ασωπού, των υπόγειων νερών και του υπεδάφους,δήλωσε οτι :

 Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δεν έχουν θεσπιστεί από τίς ελληνικές κυβερνήσεις τα αναγκαία σχέδια και προγράμματα για την ποιότητα των υδάτων του ποταμού Ασωπού μέ συνέπεια να εχει κινήσει η Κομισιόν νομική διαδικασία κατά της Ελλάδας για ρύπανση κατ εξακολούθηση (αριθμός υπόθεσης 2074-2010)»....

Στην ερώτησή του, ο ευρωβουλευτής Νίκος Κουντής αναφερόταν στην επιδημιολογική μελέτη, που αφορούσε στη θνησιμότητα των κατοίκων των Οινοφύτων και στο συμπέρασμά της ότι η κυριότερη αιτία αύξησης θανάτων από σπάνιες μορφές καρκίνου είναι η περιεκτικότητα εξασθενούς χρωμίου στο νερό.

Στη συνέχεια της ερώτησης αναφερόταν στην καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (C-286/08 απόφαση C267 7.11.2009) για τη διαχείριση των επικίνδυνων αποβλήτων και ζητούσε να μάθει αν οι ελληνικές αρχές έχουν χαρακτηρίσει το χρώμιο ως εθνικό σημαντικό ρύπο.

Στην απάντηση του ο αρμόδιος επίτροπος, αφού αναφέρεται στην οδηγία-πλαίσιο για το νερό 2000/60/ΕΟΚ που θεσπίζει περιβαλλοντικό στόχο της «καλής κατάστασης» όλων των υδάτων και επιβάλλει την εκπόνηση μέχρι τις 22.12.2009 των αναγκαίων σχεδίων και προγραμμάτων για την επίτευξη των περιβαλλοντικών στόχων καθώς και την κοινοποίηση τους στην Επιτροπή μέχρι τις 22.3.2010, τονίζει:

«Όσον αφορά στην ποιότητα των υδάτων του ποταμού Ασωπού και των υπόγειων υδάτων στα Οινόφυτα, υψηλές συγκεντρώσεις ρύπων, συμπεριλαμβανομένου του χρωμίου, καθιστούν υποχρεωτική τη λήψη των αναγκαίων διορθωτικών μέτρων στο πλαίσιο των σχεδίων και των προγραμμάτων βάσει της οδηγίας πλαισίου για το νερό. Η Ελλάδα δεν έχει κατορθώσει μέχρι στιγμής να θεσπίσει τα αναγκαία σχέδια και προγράμματα για την επίτευξη της καλής κατάστασης όλων των υδάτων, ούτε τα έχει κοινοποιήσει στην Επιτροπή όπως προβλεπόταν μέχρι τις 22.3.2010.

Επιμέλεια : Γιώργος Καλτσίδης Ρούσος

ΤΕΕ : Εκτός ελέγχου τα επικίνδυνα απόβλητα

Το πρόβλημα της ανεξέλεγκτης διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων αναδείχθηκε σε ημερίδα που οργάνωσε το ΤΕΕ. Σύμφωνα με εκτιμήσεις που κατατέθηκαν στην ημερίδα, η ετήσια παραγωγή επικίνδυνων αποβλήτων, κυρίως από 20 επιχειρήσεις της χώρας, κυμαίνεται από 350.000 τόνους, όπως αναφέρουν τα επίσημα στοιχεία, έως 650.000 τόνους. Λόγω της ισχύουσας πρακτικής, τα τοξικά απόβλητα ουσιαστικά καταλήγουν στο ποτήρι μας, στο πιάτο μας, στην τροφική αλυσίδα και στον αέρα. Στο πρόβλημα αναφέρθηκε και ο Γενικός Επιθεωρητής Περιβάλλοντος του υπουργείου Περιβάλλοντος Παναγιώτης Μέρκος, ο οποίος αποκάλυψε ότι "καθημερινά βρίσκονται σε ΧΑΔΑ γύρω από την Αττική επικίνδυνα απόβλητα, τα οποία εναποτίθενται εκεί πολλές φορές εν γνώσει των τοπικών αρχόντων, αλλά και σε ρέματα, σε πλαγιές, ακόμη και σε βιολογικές καλλιέργειες. Έχουμε σοβαρές ενδείξεις για ξέπλυμα επικίνδυνων αποβλήτων σε κοκτέιλ καυσίμων, κάτι που αποτελεί περιβαλλοντικό και οικονομικό έγκλημα". Η περιβαλλοντολόγος Π.Μ., Επιμελήτρια ΜΕΠΑΑ Δρ. Χριστίνα Θεοχάρη, παρουσιάζοντας την εισήγηση της οργανωτικής επιτροπής της ημερίδας, πρότεινε την ανάπτυξη και υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου και αποτελεσματικού συστήματος διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων με τη μείωση-ελαχιστοποίηση των παραγομένων, την ανακύκλωση των αξιοποιήσιμων υλικών, την επεξεργασία των εναπομεινάντων αποβλήτων και την τελική διάθεση των υπολειμμάτων.